Selecteer een pagina

Past ‘R tussen! 

Hakzo Schoenherstel en sleutel- en graveerservice, Schiedamseweg 171 A/B, 3026 AL Rotterdam

Altijd een gezellig praatje of een mooi verhaal. Voor het laatste nieuws uit de wijk kun je ook bij hem terecht. Rutger van Hakzo heeft zijn winkel op de Schiedamseweg. De levendigheid en de verschillende culturen in de buurt bevallen hem heel goed. 

Persoonlijk: ‘Ik zou voor iemand uit het Middellandse Zeegebied kunnen doorgaan. Maar ik ben zo Hollands als de klompendans. Ik kom uit Rotterdam.’

De winkel: ‘Sinds 2014 werk ik als filiaalhouder op de Schiedamseweg. Vanaf 1977 zit er al een schoenhersteller in dit pand. Bewoners die een tijdje zijn weggeweest komen vaak een praatje maken. Hakzo is voor veel mensen een vertrouwde winkel, ook al is de winkel van eigenaar veranderd.’

Schoenmaker: ‘Tijdens de middelbare school liep ik stage in een winkel. Na het behalen van mijn diploma kon ik aan de slag bij een grafisch ontwerpbureau, daarna werkte ik in de beveiliging. Na een gedwongen ontslag wilde ik graag bezig blijven en keerde ik terug naar mijn eerste stageplek. Mijn chef zei: ‘Ga eens kijken bij Hakzo Vlaardingen’. Ik kon toen helemaal nog geen schoenen maken. Uiteindelijk heb ik het vak als tweede man geleerd, vooral in de praktijk. Pas later ben ik naar de schoenmakerschool in Utrecht gegaan. Toen Hakzo in 2014 een filiaalhouder zocht voor de winkel aan de Schiedamseweg vroegen ze mij. ‘

Waarom deze wijk?
‘Dit is een prettige winkel, juist door het contact met al die verschillende culturen. In mijn jongere jaren heb ik nog wel meer baantjes gehad. Zo werkte  ik in Italië als zwaardvechter, en tegelijkertijd was ik semiprofessioneel acteur. Ik bevond mij regelmatig in een internationale omgeving. Toen heb ik geleerd om vanuit een breed perspectief naar mensen te kijken, naar hun godsdienst, hun taal, gewoonten en gebruiken. Ik zie voornamelijk overeenkomsten tussen die tijd en nu. De winkel sprak mij erg aan, ik voelde me meteen vertrouwd. Alle mensen hebben dezelfde kleur bloed. Denk maar aan de uitspraak van Erasmus: ‘De hele aarde is jouw vaderland.’ Het is geven en nemen en niet alleen maar nemen.’

Waar ben jij trots op?
‘Eigenlijk ben ik trots op mezelf, omdat ik mij in deze wijk thuis voel. De bewoners geven mij de ruimte en komen terug in de winkel. Vaak weet ik ook allerlei dingen over hen: die meneer is opa geworden, die vrouw gaat op vakantie… noem maar op. Het is leuk om met al die culturen om te gaan. Ik werk hier nog maar twee jaar, maar het voelt heel positief allemaal. Het contact met mijn buren, de gordijnenwinkel, is geweldig. Zij spreken bijna geen Nederlands, maar toch hebben we hele leuke gesprekken samen. Blijkbaar voelen zij zich ook vertrouwd met mij, al ben ik er pas later bijgekomen.’

Wat is jouw positieve bijdrage aan de wijk?
‘Dat ik mensen motiveer om Nederlands te spreken en interesse te tonen in elkaars achtergrond. Als mensen ervaren dat je iets oprecht doet, dan werkt dat. Door een eenvoudig woordje ontstaan hele gesprekken. Mijn vrouw en dochtertje komen regelmatig in de winkel. Voor mijn dochter vind ik het belangrijk dat zij zo veel mogelijk met andere culturen in contact komt en dat zij daarvan kan leren. Zelf heb ik ervaren dat je door van elkaar te leren, ook veel terugkrijgt. Het gaat om aansluiten in plaats van uitsluiten. De media tonen ons helaas een heel ander beeld. De verschillen worden onderstreept, alsof mensen tegenover elkaar staan. In de praktijk gaat het juist heel goed. We zijn allemaal hetzelfde, we zijn samen één. We ‘doen’ het multicultureel. Zo sta ik in het leven en dat geef ik weer door aan mijn dochter.’

Auteur: Madelon Stoele
Fotograaf: Marieke Odekerken

Ontdek meer verhalen